In reactie op het verzoek van de Kamer, laat Staatssecretaris Mona Keijzer (Economische Zaken en Klimaat) weten dat hiertoe geen noodzaak bestaat. Er is sprake van “een stevig wettelijk kader, aangevuld met zelfregulering en mogelijkheden voor maatwerk op gemeentelijk niveau.”

Geen landelijk verbod mogelijk

Ook laat zij weten dat een landelijk verbod van deur-tot-deurverkoop voor energie is uitgesloten. Europese regelgeving staat lidstaten toe om extra maatregelen te nemen tegen oneerlijke handelspraktijken aan de deur, maar niet om een verbod tot colportage in te stellen. Gemeentes hebben al genoeg mogelijkheden om op lokaal niveau overlast tegen te gaan. Zo bestaan er in 205 gemeentes colportagevrije zones en/of tijdstippen, bestaat er in 17 gemeentes een meldingsplicht of toestemmingseis en hanteren 47 gemeentes een vergunningstelsel.

Goede consumentenbescherming

Nederlanders worden (wettelijk gezien) al goed beschermd bij deur-tot-deurverkoop. Consumenten hebben een bedenktijd van veertien dagen – twaalf  maanden zelfs als niet wordt geïnformeerd over het bestaan van de bedenktermijn – én de consument kan de overeenkomst vernietigen bij oneerlijke handelspraktijken.

Naast wetgeving is er zelfregulering. In de Code Fieldmarketing heeft de sector een gratis deursticker geïntroduceerd, waarmee men kenbaar kan maken geen prijs te stellen op colportage. Verkopers moeten de sticker respecteren. Als de regels niet worden nageleefd, kan de consument met klachten terecht bij de Autoriteit Consument & Markt (ACM) en met geschillen bij de Geschillencommissie Energie.

Sector-initiatieven

Kortom, de energiesector is voldoende gereguleerd en wordt voldoende gecontroleerd. Dat het nodig is de eerder geconstateerde misstanden met betrekking tot misleidende of agressieve handelspraktijken aan de deur uit de wereld te helpen, vindt ook de sector zelf. Energieleveranciers hebben dan ook aangegeven met de problematiek aan de slag te gaan.

Dat de sector bereid is zichzelf te beteren, blijkt ook uit het register voor wederverkopers (het Centraal Intermediair Register Energiemarkt (CIRE)), dat de energiesector sinds oktober 2019 zelf heeft geïntroduceerd.

Gevraagde communicatie vs. opt-in

Overigens valt de verwachte verschuiving van het kanaal telemarketing naar deur-tot-deur nog te bezien. Onder het huidige regime mag eenmalig gebeld worden als de consument hierom heeft ‘gevraagd’. De Telecommunicatiewet is dan niet van toepassing, want hierin wordt alleen ongevraagde communicatie geregeld. Onder het nieuwe voorgestelde opt-in regime voor telemarketing moet er  toestemming gevraagd worden om te mogen bellen of  dient er sprake te zijn van een klantrelatie.

In de uitleg bij het wetsvoorstel (Memorie van Toelichting) staat dat deze opt-in verleend moet worden voor een ‘specifieke periode’. Staatssecretaris Keijzer reageerde vorige week op vragen over het wetsvoorstel en gaf aan dat deze uitleg een verkeerde indruk kan wekken: een specifieke periode kan inderdaad wenselijk zijn, maar is niet verplicht!

Voor de vereisten van toestemming wordt aangesloten bij de eisen die de AVG daaraan stelt. Eén van die vereisten is dat een toestemming specifiek moet zijn. Toestemming kan onder omstandigheden specifiek genoeg zijn, zonder het noemen van een specifieke periode of frequentie.

Wetsvoorstel opt-in telemarketing

De Tweede Kamer heeft het Wetsvoorstel opt-in telemarketing nu in behandeling. De Tweede Kamer kan aanpassingen voorstellen en het voorstel vervolgens wel of niet aannemen. Na de behandeling in de Tweede Kamer moet ook de Eerste Kamer het wetsvoorstel nog toetsen en aannemen of verwerpen.

Wanneer het voorstel wordt aangenomen kunnen bedrijven alleen nog aan telemarketing doen als de consument daarvoor toestemming heeft gegeven of indien er sprake is van een klantrelatie. Dit betekent dat het Bel-Me-Niet-register komt te vervallen.

Wilt u meer informatie over dit artikel of heeft u andere klantcontact compliance gerelateerde vragen? Neem dan contact met ons op.